Neem bacterievuur serieus, vraag naar ZPb2

Bacterievuur is een plantenziekte die zeer besmettelijk is en de snelle dood van een groot aantal bomen kan veroorzaken. Dankzij speciale bufferzones wordt de kans op besmetting en verspreiding zéér gering. Maar kwekerijen die in zo’n bufferzone gevestigd zijn, hebben niet vanzelfsprekend bacterievuurvrije planten. Specialist Pieter van den Berk licht toe hoe dat zit.

Let op ZPb2 Plantenpaspoort

Het creëren van bufferzones is een goede manier om verspreiding van deze ziekte tegen te gaan. Hoe worden deze bufferzones in stand gehouden? ”De Nederlandse Plantenziektekundige Dienst ziet erop toe dat er absoluut geen bacterievuur voorkomt in de bufferzones”, zegt Pieter van den Berk. ”Het gemeenschappelijke groen en de planten van kwekerijen in de bufferzones die de inspecties bekostigen, krijgen een gedegen inspectie. De kwekerijen die door deze zware keuring komen, mogen het ZPb2 Plantenpaspoort voeren. Dit paspoort garandeert dat planten vrij zijn van bacterievuur, en dat de bacterie zelfs niet latent aanwezig is. De voornaamste waardplanten zijn Malus, Pyrus, Sorbus, Amelanchier en Crataegus. Van den Berk Boomkwekerijen kan deze en andere bomen met het ZPb2 Plantenpaspoort leveren.”

Geen inspectie, geen ZPb2

Het in stand houden van de bufferzones kost geld. Veel geld. Voorheen werden in Nederland de inspectiekosten betaald door de staat. Pieter van den Berk: ”Sinds een aantal jaren moeten de inspectiekosten worden opgebracht door de kwekerijen die in de bufferzones gevestigd zijn. Niet alle kwekerijen zijn daar toe bereid.

Zij die niet betalen, worden niet geïnspecteerd en krijgen geen ZPb2 Plantenpaspoort. Zij mogen daarom geen planten exporteren naar landen die het ZPb2 certificaat verlangen. Als opdrachtgever is het belangrijk uzelf er van te vergewissen dat de kweker het ZPb2 Plantenpaspoort kan overleggen om een bacterievuurvrije levering te garanderen.”